مجموعه‌ای از ۴۳ مستند کوتاه که بدون ذکر نام عوامل توسط چندین فیلمساز مشهور فرانسوی کارگردانی شده‌اند و زمان هر کدام بین دو تا چهار دقیقه است. هر «تراکت» از طریق به تصویر کشیدن وقایع واقعی از جمله اعتصابات کارگری و رویدادهای مه ۶۸ پاریس، از یک دیدگاه سیاسی چپ‌گرایانه دفاع می‌کند.

گودار که از سوی مدیران جشنواره فیلم کن ۲۰۰۰ ماموریت یافته بود تا فیلم کوتاهی برای شب افتتاحیه به مناسبت ورود سینما به دومین قرن کامل خود بسازد، در عوض یک رگبار ۱۷ دقیقه‌ای از تصاویر تدوین‌شده جنگ‌ها و جنایات نازی‌ها را ارائه می‌دهد که با بخش‌هایی از بازی موریس شوالیه در «ژی‌ژی» و فیلم خود گودار یعنی «از نفس افتاده» در هم آمیخته است.

آیا هنوز خاطرت هست که چگونه و چند وقت پیش، افکارمان را تعلیم دادیم؟ بیشتر اوقات از یک رویا آغاز کردیم. ما از اینکه چگونه در تاریکیِ مطلق، رنگ‌هایی با چنین شدت در ما پدیدار شد، شگفت زده بودیم. در قالب صدایی لطیف و آرام که موضوعاتی غافلگیرکننده، عمیق و به جا را بیان می‌کند. تصویر و کلمات همانند رویایی ناخوشایند هستند که بر شبی طوفانی نگاشته شده‌اند. زیر نظر یک چشم غربی. بهشت گمشده. جنگ همینجاست. چیزی جز سکوت نیست. چیزی جز ترانه‌ای انقلابی، یک داستان با پنج فصل، درست مثل پنج انگشت یک دست.

در حین ساخت یک فیلم ویدئویی درباره یک چاپخانه کمونیستی، یک عضو اتحادیه و یک فعال چپ‌گرا درباره نحوه ارائه اطلاعات خود بحث می‌کنند؛ به ویژه اینکه چگونه برای دو تصویر خاص زیرنویس بنویسند: یکی از اعتراضات در پرتغال و دیگری از اعتصاب در فرانسه. یکی از آن‌ها تصمیم می‌گیرد به پسرش که یک کارگر یدی است و همراه با دوست‌دخترش در خارج از پاریس زندگی می‌کند نامه بنویسد و از مشکلاتش به این مرد جوان بگوید.

شش بخش کوتاه در مناطق مختلف پاریس که توسط شش کارگردان ساخته شده است. «سن ژرمن د پره» (دوشه)، «ایستگاه شمال» (روش)، «خیابان سن دنی» (پوله) و «مون‌پارناس و لوالوآ» (گدار) داستان‌هایی از عشق، لاس‌زدن و تن‌فروشی هستند؛ «میدان اتوال» (رومر) درباره یک بزاز و چترش است؛ و «لا موئت» (شابرول) داستان یک خانواده بورژوا و گوش‌گیرها را روایت می‌کند.

پنج داستان کلاهبرداری که در پنج شهر بین‌المللی اتفاق می‌افتد: توکیو در ژاپن («پنج ولی‌نعمت فومیکو» اثر هیرومیچی هوریکاوا)؛ آمستردام در هلند («رودخانه‌ای از الماس» اثر رومن پولانسکی)؛ ناپل در ایتالیا («نقشه راه» اثر اوگو گرگورتی)؛ پاریس در فرانسه («مردی که برج ایفل را فروخت» اثر کلود شابرول)؛ و مراکش در کشور مراکش («مرد شیاد» اثر ژان-لوک گدار). بخش مربوط به گدار در اکران اولیه سینمای فرانسه و بخش پولانسکی در نسخه خانگی سال ۲۰۱۶ گنجانده نشده بود.